síga í íslenska orðabók

  • síga

    Merking og skilgreiningar á "síga"

    Málfræði og fallbeyging síga

    • síga (strong verb, third-person singular past indicative seig, third-person plural past indicative sigu, supine sigið) ;; síga — active voice (germynd)
      infinitive
      (nafnháttur)       		að síga
      supine
      (sagnbót)       		sigið
      present participle
      (lýsingarháttur nútíðar)       		sígandi
      indicative
      (framsöguháttur)       		subjunctive
      (viðtengingarháttur)
      present
      (nútíð)       		ég síg við sígum present
      (nútíð)       		ég sígi við sígum
      þú sígur þið sígið þú sígir þið sígið
      hann, hún, það sígur þeir, þær, þau síga hann, hún, það sígi þeir, þær, þau sígi
      past
      (þátíð)       		ég seig / sé við sigum past
      (þátíð)       		ég sigi við sigjum
      þú seigst / sést þið siguð þú sigir þið sigjuð
      hann, hún, það seig / sé þeir, þær, þau sigu hann, hún, það sigi þeir, þær, þau sigju
      imperative
      (boðháttur)       		síg (þú) sígið (þið)
      Forms with appended personal pronoun
      sígðu sígiði *
      * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
      siginn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
      strong declension
      (sterk beyging)       		singular (eintala) plural (fleirtala)
      masculine
      (karlkyn)       		feminine
      (kvenkyn)       		neuter
      (hvorugkyn)       		masculine
      (karlkyn)       		feminine
      (kvenkyn)       		neuter
      (hvorugkyn)
      nominative
      (nefnifall)       		siginn sigin sigið signir signar sigin
      accusative
      (þolfall)       		siginn signa sigið signa signar sigin
      dative
      (þágufall)       		signum siginni signu signum signum signum
      genitive
      (eignarfall)       		sigins siginnar sigins siginna siginna siginna
      weak declension
      (veik beyging)       		singular (eintala) plural (fleirtala)
      masculine
      (karlkyn)       		feminine
      (kvenkyn)       		neuter
      (hvorugkyn)       		masculine
      (karlkyn)       		feminine
      (kvenkyn)       		neuter
      (hvorugkyn)
      nominative
      (nefnifall)       		signi signa signa signu signu signu
      accusative
      (þolfall)       		signa signu signa signu signu signu
      dative
      (þágufall)       		signa signu signa signu signu signu
      genitive
      (eignarfall)       		signa signu signa signu signu signu
      Note: the past forms sé, sést are much less common than seig, seigst.

Dæmi um setningar með " síga "

Tiltækar þýðingar

Höfundar