geta í íslenska orðabók

  • geta

    Merking og skilgreiningar á "geta"

    Málfræði og fallbeyging geta

    • geta strong verb ( third person singular past indicative gat, third person plural past indicative gátum, supine getið)
    • (Noun) declension of geta
      f-w1 singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative geta getan getur geturnar
      accusative getu getuna getur geturnar
      dative getu getunni getum getunum
      genitive getu getunnar geta getanna
    • geta f. ( genitive singular getu , plural getur)
    • geta f (genitive singular getu, nominative plural getur) ;; declension of geta
      f-w1 singular plural
      indefinite definite indefinite definite
      nominative geta getan getur geturnar
      accusative getu getuna getur geturnar
      dative getu getunni getum getunum
      genitive getu getunnar geta getanna
    • geta (strong verb, third-person singular past indicative gat, third-person plural past indicative gátum, supine getið) ;; geta — active voice (germynd)
      infinitive
      (nafnháttur)       		að geta
      supine
      (sagnbót)       		getið
      present participle
      (lýsingarháttur nútíðar)       		getandi
      indicative
      (framsöguháttur)       		subjunctive
      (viðtengingarháttur)
      present
      (nútíð)       		ég get við getum present
      (nútíð)       		ég geti við getum
      þú getur þið getið þú getir þið getið
      hann, hún, það getur þeir, þær, þau geta hann, hún, það geti þeir, þær, þau geti
      past
      (þátíð)       		ég gat við gátum past
      (þátíð)       		ég gæti við gætum
      þú gast þið gátuð þú gætir þið gætuð
      hann, hún, það gat þeir, þær, þau gátu hann, hún, það gæti þeir, þær, þau gætu
      imperative
      (boðháttur)       		get (þú) getið (þið)
      Forms with appended personal pronoun
      gettu getiði *
      * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
      getast — mediopassive voice (miðmynd)
      infinitive
      (nafnháttur)       		að getast
      supine
      (sagnbót)       		getist
      present participle
      (lýsingarháttur nútíðar)       		getandist **
      ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
      indicative
      (framsöguháttur)       		subjunctive
      (viðtengingarháttur)
      present
      (nútíð)       		ég gest við getumst present
      (nútíð)       		ég getist við getumst
      þú gest þið getist þú getist þið getist
      hann, hún, það gest þeir, þær, þau getast hann, hún, það getist þeir, þær, þau getist
      past
      (þátíð)       		ég gast við gátumst past
      (þátíð)       		ég gætist við gætumst
      þú gast þið gátust þú gætist þið gætust
      hann, hún, það gast þeir, þær, þau gátust hann, hún, það gætist þeir, þær, þau gætust
      imperative
      (boðháttur)       		gest (þú) getist (þið)
      Forms with appended personal pronoun
      gestu getisti *
      * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
      getinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
      strong declension
      (sterk beyging)       		singular (eintala) plural (fleirtala)
      masculine
      (karlkyn)       		feminine
      (kvenkyn)       		neuter
      (hvorugkyn)       		masculine
      (karlkyn)       		feminine
      (kvenkyn)       		neuter
      (hvorugkyn)
      nominative
      (nefnifall)       		getinn getin getið getnir getnar getin
      accusative
      (þolfall)       		getinn getna getið getna getnar getin
      dative
      (þágufall)       		getnum getinni getnu getnum getnum getnum
      genitive
      (eignarfall)       		getins getinnar getins getinna getinna getinna
      weak declension
      (veik beyging)       		singular (eintala) plural (fleirtala)
      masculine
      (karlkyn)       		feminine
      (kvenkyn)       		neuter
      (hvorugkyn)       		masculine
      (karlkyn)       		feminine
      (kvenkyn)       		neuter
      (hvorugkyn)
      nominative
      (nefnifall)       		getni getna getna getnu getnu getnu
      accusative
      (þolfall)       		getna getnu getna getnu getnu getnu
      dative
      (þágufall)       		getna getnu getna getnu getnu getnu
      genitive
      (eignarfall)       		getna getnu getna getnu getnu getnu
      Geta exceptionally requires the supine (sagnbót) form of an accompanying verb, rather than the bare infinitive.
  • Geta

Dæmi um setningar með " geta "

Tiltækar þýðingar

Höfundar