Þýðing á "coarticulation" í íslenska

fyrirbæri í tali þar sem eiginleikar hljóðeininga (t.d. samhljóða eða sérhljóða) sem koma í röð yfirlagast í framburði eða hljóðfræðilegu mynstri. Þetta þýðir að þegar við tökum orð, eru eiginleikar eininga (t.d. hljóð, tíðni eða tíðni) ekki framleiddir einungis í einu ákveðnu „tómrými“, heldur eru þeir aðlagast eða samstillt við það sem kemur á undan eða eftir. Þetta gerist bæði í málrómfræðilegum og hljóðfræðilegum (acoustic) myndum. Til dæmis, þegar við segjum orð eins og "key," framleiðum við hljóðið /k/ og /i/ í röð. Þegar við ferðumst frá /k/ til /i/, fer staðsetning tungunnar og annar framburður að breytast fyrir hljóðin, og þessar breytingar geta myndað ákveðna "fleytni" þar sem eiginleikar hljóðanna samræmast á ákveðinn hátt. Coarticulation gerir tal áreiðanlegra og skiljanlegra, en einnig flóknara til að greina einstaka hljóða þar sem þeir eru ekki alltaf framleiddir einangraðir.

An example could show how the word “pool” sounds different from “peel” due to the rounding of the lips for “p” affecting the vowel sound that follows.